Op zoek naar onder meer ijzer, staal en koper zijn zogenaamde sloopboten op de Noordzee bezig om de daar gelegen wrakken te vernielen. Daarmee gaan kraamkamers voor de vis, hotspots voor duikers en topstekken voor sportvissers verloren.

Op de Noordzee zijn al een tijdje minstens twee van deze sloopboten actief. Ze zijn speciaal uitgerust met grote en sterke grijpers waarmee wrakken volledig uit elkaar worden getrokken. De wrakdelen worden daarna geborgen, alle waardevolle metalen eruit gesloopt en alles wat niet van waarde is wordt weer overboord gekieperd.

Aanslag biodiversiteit
Als gevolg van deze kortzichtige slopersmentaliteit gaat de grote biodiversiteit op de wrakken verloren. Scheepswrakken zijn namelijk een ideale aanhechtingsplaats voor dieren zoals anemonen en schelpdieren die op de zachte zandbodems geen houvast vinden. Dit dierlijk leven trekt op zijn beurt ook weer veel vissen, krabben en kreeften aan. De toegebrachte schade aan de wrakken betekent een forse aanslag op de ecologische rijkdom van de Noordzee aangezien er bijna geen wrakken meer bij komen. De meeste schepen varen in de vaarroutes en worden direct geborgen als ze zinken.

Maas in de wetgeving
Daarbij vernielen de sloopboten ook oorlogsgraven (gezonken marineschepen uit WO I en WO II) en wrakken van historische waarde. Zo zijn de H.M.S. Scott en het VOC schip de Delft al ten prooi gevallen aan grijparmen van de slopers. Het probleem bij deze kwestie is dat er geen wetgeving is om de wrakken te beschermen. Sportvisserij Nederland is op dit moment in overleg met diverse andere organisaties om te kijken wat de mogelijkheden zijn om de schade voor de sportvisserij- en duiksector zoveel mogelijk te beperken en de natuur te behouden.